dinsdag 14 oktober 2014

Master

Sinds ons weekje Nederland zit mij iets dwars. Het komt en het gaat maar het blijft. Misschien dat als ik het opschrijf het wat meer vorm krijgt en daardoor een plek in mij. Wat is er aan de hand. Ik orienteer me op een nieuwe werk uitdaging voor als we weer in Nederland wonen. Een aantal mensen in mijn netwerk noemen de Avans Hogeschool als optie. Om in deeltijd les te gaan geven, dan wel op een andere manier waarde toe te voegen aan het hoger onderwijs. Het bijkomende voordeel van Avans is dat het in Den Bosch is. Scheelt weer wat reistijd en dat is best fijn met 3 kleine kindjes. En zo zag ik een vacature voor trainer leiderschap, communicatieve vaardigheden. Voor 3e en 4e jaars studenten. Stukje praktijkbegeleiding erbij. Deeltijd. Leuk! Eens horen wat het inhoudt dacht ik.

Maar wat wil.

Er ligt een nieuwe eis vanuit overheidswegen dat alle nieuwe hogeschool docenten een master degree moeten hebben! Ok. ok. Ik kan dat een beetje snappen voor de kennis inhoudelijke vakken die gegeven worden. Alsjeblieft: laat mij NOOIT wiskunde geven. Of statistiek. Of bedrijfsadministratie. Of .... Maar wat maakt mij als kandidaat voor 'the human side of enterprise' niet geschikt zonder een master op zak? Zonder mij zelf gesproken en gezien te hebben? Wat meer zou ik kunnen brengen met die titel?

.... Ook wel weer een intrigerende vraag. Wil ik best eens over nadenken. Later. Voor nu voel ik alleen irritatie. Veel irritatie. Heel veel irritatie. Diskwalificatie ook. Over de deur die dicht is. -Of lijkt want denk dat ik er best een voet tussen kan krijgen :-)-. Het niet hebben van een master is een bewuste keuze geweest, gemaakt in een andere tijd. Voor mij was de route naar een praktijkgerichte, brede hbo opleiding interessanter dan de weg naar een theoretische universiteit. Praktijktoepassing past mij meer. En ik had eerst gewerkt en ben toen weer gaan studeren, dus vond mijzelf na mijn hbo diploma (in de gewenste 4 jaar en met hoge cijfers) te oud worden om door te studeren aan een universiteit. Wat zou het toevoegen? Te weinig vond ik toen ....

Door die keuze sta ik waar ik sta, ben ik wie ik ben. Als mens en als professional.

... En daarom is de deur naar lesgeven op een Hogeschool dicht?!?

En als ik mij als persoon even buiten de situatie zet. Kan soms ook weer nieuwe inzichten geven, want dan denk ik wat rationeler :-) Is 'dat' wat het onderwijs, een Hogeschool, nodig heeft deze dagen? Mensen met master titels? Ik betwijfel het!

Dus, beste professionals. Met titels, zonder titels ..... Laten we demonstreren!

woensdag 17 september 2014

Organisatie als optelsom van merken

Dit lees ik zojuist op Linkedin

“Help medewerkers hun ‘digitale oppervlakte’ te vergroten”

Mark Burgess vertelt in deze TEDxNavesink hoe medewerkers middels social media met elkaar en de buitenwereld verbonden zijn. Markten veranderen daardoor en bedrijven gaan anders met klanten en prospects om. Holle massa marketing wordt ingewisseld voor authentieke, transparante en persoonlijke relaties. Een merk is niets meer dan het totaal van personal brands van haar medewerkers. Benut het vertrouwen dat zij in de markt genieten en help hen hun ‘digitale oppervlakte’ te vergroten voor meer bereik en impact.
Op Youtube is het ook te zien en te horen.

Grappig dat ik hier in 2007 en 2008 ook al over aan het bloggen was ..... Grappig in de zin van dat het me een goed gevoel geeft over mijn ideeën, gedachten: de visie die ik had, heb en ga hebben. Toen, nu, straks. Ik sta er alleen nog niet mee op een TED podium :-) dus ergens onderweg een andere afslag genomen :-) Nou ja. Maakt niet uit. Het geeft mij in het hier & nu, in mijn oriëntatie op weer gaan werken in Nederland begin 2015, een krachtig gevoel dat wat ik denk, zeg, doe en leef hout snijdt. Dat ik dat wat Mark Burgess deelt, kan zijn voor organisaties, scholen, instellingen door mijn palet van talenten, mijn 'way of being'. Maar dat ik ze hier ook in kan ondersteunen, mocht dit de weg zijn die men in wil slaan ..... Een weg overigens die voor veel organisaties best eng is. Een weg van jezelf anders organiseren, op een andere manier in verbinding staan en komen met je omgeving. Een weg ook die vraagt om leiderschap en moed. Stappen in een andere wereld met andere regels en gebruiken. In mijn ogen een onvermijdelijk kruispunt. Ik lees mijn blogs graag nog eens na ter inspiratie. Jij ook?

Het Merk Ik en De BV Ik


dinsdag 2 september 2014

Yes!


Water

Ik ben helemaal klaar met de Ice Bucket Challenge! Van zowel Engelse als Nederlandse vrienden zie ik de afgelopen, is het al weer weken?, filmpjes langskomen op Facebook. Begrijp me goed. Ik sta helemaal achter fundraising en goede doelen, maar niet op deze manier. Waarom? Omdat het geen win-win scenario is. En ik ben nu eenmaal van en-en inplaats van of-of. Juist omdat er ALTIJD een win-win te behalen valt. En juist bij goede doelen verwacht ik dat er een 'duurzaamheidsgedachte' meespeelt in de manier van fundraising. Dat het een win-win is en geen win-lose. Want dat is er aan de hand. "Water Lose" een vrije vertaling van waterverspilling. Aan de ene kant geef je geld aan bijvoorbeeld Unicef voor het slaan van waterputten en aan de andere kant gooi je water over je hoofd? Dat kan toch niet samen?! Toen ik de uitdaging kreeg heb ik geld overgemaakt naar ALS. Punt. Geen haar op mn hoofd die er aan gedacht heeft om nat te worden. Ben echt geen heilig boontje maar hoop wel dat iedereen die mee gedaan heeft aan de Challenge 1. weet waarom ze het deden (mijn ervaring is dat de Challenge een eigen 'leuk!" leven is gaan leiden ..... en 2. ze een bewuste keuze gemaakt hebben om het te doen. Ik kan nog enigszins enthousiast worden over de creatieve manieren die ik gezien heb, maar het merendeel van de video's was liters verspild water ...... En dat verwacht ik niet van een goed doel! Zo, moest dat even kwijt.

donderdag 10 juli 2014

Slappe lach

Julian huilt "ik wil een toetje".

Niets werkt.

Moe is hij na een schoolreis dag naar Moors Valley.

"Als jij huilt om een toetje ... dan huil ik om een wortel!".

Tranen met tuiten.

Van het lachen.

"En Papa huilt om een ananas".

"Casper huilt om een banaan en Elise om een tomaat!" ...... en zo komen we ineens van huilen in de slappe lach die uren lijkt te duren.

Wat een heerlijke ervaring!!!!

En wat heb ik weer veel geleerd van en met mn kleine grote jongen.

Kinderwijsheid. Zo ook deze uitspraak :-)


maandag 7 april 2014

Google Translate

Ik heb op mijn blog een feature in de rechterkolom waarmee je mijn in het NL geschreven blog kan vertalen. Meestal zal dat best wel goed werken en de strekking van mijn verhaal duidelijk maken in een andere taal. Tenzij .... ik gezegden en spreuken gebruik in mn blog. Want de translate machine zal dat waarschijnlijk gewoon letterlijk gaan vertalen. Denk maar eens aan "Nu breekt mijn klomp!". Dat zal via de vertaal optie worden "Now breaks my wooden shoe". " Of "Hoge bomen vangen veel wind". Of "....". Er zijn vast veel grappige gezegden die in een Engelse vertaling echt nergens over gaan :-).

Ken jij er een paar?

Misschien dat de vertaalmachine zo geavanceerd gaat worden in de toekomst dat het niet letterlijk vertaald maar zegt "this is a Dutch saying and I don't know what it means" :-). Well, time will tell. Dat is er dus 1 die wel beide kanten op werkt!

woensdag 2 april 2014

Voortschrijdend inzicht

Als ik de blog "Opstandig" lees die ik schreef aan het begin van het Academic Year (zo heet dat hier) dan moet ik glimlachen. Ik weet nog goed hoe ik me voelde, hoe ik me opwond over de gang van zaken. De tijd heeft me ingehaald. Ik ben gewend. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er volkomen vrede mee heb nu. Blij en gelukkig ben over hoe het er aan toe gaat op de Sturminster Marshall First School. Voortschrijdend inzicht noemen ze dat? En naast de nieuwe inzichten die ik gekregen heb, ben ik ook meer gewend geraakt aan hoe het 'gaat' op school. Dat kost dus gewoon even tijd! Wat ik wel dacht toen maar wat ik nu zeker weet.

Onze Julian vaart wel in het Engelse schoolsysteem en heeft het erg naar zn zin op school. Dat zal zeker 90% van het tevreden gevoel in mij maken. Als hij er niet in zou passen (lees te speels, te actief, te eigenwijs, te ...) dan zou het mogelijk (en dat is anders dan in Nederland waar dat wel kan op een Kleuterschool) een heel ander verhaal geworden zijn. Elke dag gaat hij met volle zin naar school. En komt met iets minder zin weer thuis om zich te gaan vervelen :-). Intensief is zo'n dag dus wel.

Dat Marcel en ik elke vrijdag in de klas meehelpen, draagt zeker bij aan het positieve gevoel. Horen, zien en voelen wat er daadwerkelijk in de klas gebeurd, hoe er wordt geleerd en begeleidt. De communicatie die er is tussen de teacher en de kinderen, weten welke projecten er lopen, waar ze zijn qua lezen, schrijven, rekenen ....... zo'n vrijdag geeft een compleet beeld waar we thuis weer op door kunnen borduren. Door bijv. te zien dat dit veel gebruikt wordt en thuis ook de filmpjes te bekijken. Een dikke hit in de klas, en nu dus ook thuis, is The Alphabet Song :-)  Ja, ik ben blij met school!

Taal

Het blijft geweldig leuk om onze jongens Engels te horen praten. Alle 2 zijn ze volledig 2talig nu, op de beide scholen horen ze geen verschil meer tussen onze jongens en native Engels sprekende kinderen. Op een Nederlandse school zal je wel verschil gaan horen met Nederlands sprekende kinderen denk :-) Nou ja, dat pakken ze ook wel weer op straks.

Wonderbaarlijk toch hoe makkelijk een vreemde taal zich aandient bij een kind. Onze Engeland ervaring maakt dat ik 500% enthousiast ben over de vvto initiatieven in Nederland. Als ik denk aan mijzelf, woordjes leren en stampen vanaf de middelbare school, kreunen en zuchten -en ik was goed in mijn talen en vond het leuk dus moet je nagaan als je er een hekel aan had- ..... nou, die ellende is dus helemaal niet meer nodig als je een vreemde taal van kinds af aan aangereikt krijgt. De basisscholen zouden wat mij betreft nog veel verder mogen gaan dan de huidige initiatieven! Dat is mijn conclusie na een mini onderzoek onder een aantal scholen. En ik hoop mijn steentje te gaan bijdragen als we begin 2015 weer in Nederland wonen en 2 kinderen op Nederlandse scholen hebben. Enerzijds omdat ik hun Engelse taalbeheersing wil blijven voeden en doen groeien en anderzijds omdat er zo veel meer mogelijk is dan nu gedaan wordt op NL scholen. Ik borrel al vol van ideeën, ws ook omdat ik in de klas van Julian help en de 'juf' in mij wakker geworden is. Ging mijn andere blog over :-)

Buitenshuis zijn de Engelse zinnen om door een ringetje te halen. Als de jongens thuis zijn mixen ze soms Nederlands en Engels door elkaar en kan een zin opgebouwd worden met Nl en UK woorden. Grappig klinkt dat. Voor outsiders onverstaanbaar wellicht, je moet in ieder geval even schakelen, maar wij verstaan alles. Blended learning noem ik het :-) Vooral Casper is de laatste tijd erg grappig in zn taalgebruik. Op TV -Cbeebies- is een programma "The Rhyme Rockets", waarin het gaat over, je raadt het al, rijmen. En schijnbaar doen ze daar ook iets mee op de Nursery want alles gaat in rijm op dit moment. Wat elke dag wel een keer langs komt, op de meest onverwachte momenten:

"You Silly Billy!"
"Dat is echt Easy Peasy Lemon Squeezy!"
" Lizy Busy" (onze Elise :-))
"Funny Bunny"

En "jam" (NL uitspraak) rijmt op "jam" (UK uitspraak)!

Ha, ha. Te grappig is het soms. Vooral als we op straat lopen en Casper reageert op iets wat ik doe: "You Silly Billy!". Menig hoofd is lachend omgedraaid in Poole.

Nou NL scholen, aan de bak met vvto! Zou toch een groot verlies van de hersencapaciteit (lees "spons") van onze kinderen zijn als we niet in staat zijn -gaat het om geld, onwetendheid, overmogen, ....?- ze Engels te leren voordat ze naar de middelbare school gaan. Ik denk graag mee!

maandag 31 maart 2014